Κατάλογος Ρωμαίων Αυτοκρατόρων: Από τον Αύγουστο μέχρι την Πτώση μακριά από τη Ρώμη

Ενεπλάκη σε ίντριγκες στο κάστρο, προφανώς σκοτώνοντας τον νεαρό θετό αδελφό και αντίπαλό τους, τον Βρεταννικό, και την υπέροχη μητέρα του, την Αγριππίνα, όταν η διαταγή της απειλούσε να περιορίσει την ανεξαρτησία τους. Ήταν ένας παρανοϊκός μεγαλομανής που κακομεταχειριζόταν την εξουσία του να ενδίδει στις ανάγκες του. Ωστόσο, ο Γάιος αργότερα κατέληξε όχι μόνο ένας επιζήμιος αυτοκράτορας αλλά και ένας θυμωμένος αυτοκράτορας, πιθανότατα λόγω ψυχικής ασθένειας που προκλήθηκε από επιληψία. Θα υπήρχε γενική χαρά, καθώς ο Γάιος αρχικά φαινόταν να μοιράζεται την περίφημη γενναιότητα και την ηθική του πατέρα του. Όταν ο Τιβέριος πέθανε, η ζωή και η βασιλεία του στην απομόνωση του νησιού από το Κάπρι, θρήνησαν τον θάνατό τους.

Όταν πέθανε ο Θεοδόσιος ο Ευνοϊκός, ο γιος του Αρκάδιος ανέβηκε στην Ανατολή και ο Ονώριος στη Νοτιοδυτική Αγγλία. Ο Θεοδόσιος είναι ο νέος γιος από ένα ηγετικό επίπεδο κάτω από τον Βαλεντινιανό και έχει τη δική του ένοπλη κοινότητα. Η νέα Θεοδοσιανή Δυναστεία ενίσχυσε την πορφυρή δύναμη από την Ανατολή, δημιουργώντας μια ισχυρή βάση πίσω από αυτό που θα γίνει η Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ωστόσο, ο Ευγένιος δεν συναινέσε στον Θεοδόσιο της Ανατολής, καθώς σκόπευε να εγκαταστήσει τον γιο τους ως αυτοκράτορα της Δύσης. Αυτή η περιοχή ανακτήθηκε για να σας βοηθήσει από τον Θεοδόσιο, τον νέο αυτοκράτορα της Ανατολής, το 388 μετά τον θάνατο του Μάγνου Μάξιμου. Ο Μάγνος Μάξιμος ήταν αστυνομικός βοηθός στη Ρωμαϊκή Βρετανία, ο οποίος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τους στρατιώτες του το 383, τότε στη Γαλατία, νικώντας τον Γρατιανό στο πεδίο της μάχης.

Αργότερα, οι αυτοκράτορες της Ανατολής (457–

Ξεκινάτε με τον Αύγουστο, τον Αυτοκράτορα που πρωταγωνιστούσε στο νέο όνομα πολλών Ρωμαίων μοναρχών από την εξαφάνιση της Αυτοκρατορίας τους το 1453. Η αρχική περίοδος του Ρωμαϊκού Βασιλείου, από το 27 π.Χ. έως το 284 π.Χ., ονομάζεται έτσι το νεότερο πριγκιπάτο. Ο Ιούλιος Καίσαρας έλαβε τον τίτλο του Δικτάτορα, μια αναγνωρισμένη και παραδοσιακή θέση στη Ρεπουμπλικανική Ρώμη. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι απεχθάνονταν το όνομα Rex ("βασιλιάς") και είναι κρίσιμο για το πολιτικό καθεστώς να διατηρηθούν οι νέες παραλλαγές και να εξαιρεθούν από τον ρεπουμπλικανικό κώδικα. Σε αμοιβαία βάση, αυτοί οι ηγεμόνες θα αποδίδουν ίσες ονομασίες στις τοπικές τους γλώσσες με τον συνάδελφό τους στην Ευρώπη. Μέχρι να υπάρχει ένας αυστηρός ορισμός του αυτοκράτορα, είναι ότι ένας ενθουσιώδης αυτοκράτορας δεν έχει αλληλεπιδράσεις που να υποδηλώνουν την ανωτερότητα κάθε άλλου ηγέτη και συνήθως θα κυβερνά περισσότερες από μία χώρες.

Διοκλητιανός (284-305 Λε)

Επιπλέον, αυτοί ανακηρύσσονταν συνεχώς από τη Γερουσία, είτε από τους στρατιώτες τους που είχαν αυτοκρατορικούς τίτλους, είτε από την άλλη πλευρά. Επίσης, χρησιμοποιούσε δημοκρατικούς τίτλους όπως ο Λήψη apk εφαρμογής συνεργάτη RoyalGame πρίγκιπας γερουσιαστής, ο ύπατος και ο ποντίφικας μάξιμος. Δεν προτείνεται διάδοχος στη θέση του και θα τον καθιστούσε τον τελευταίο Δυτικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας που στέφθηκε στη Ρώμη μέχρι τον Καρλομάγνο τον 9ο αιώνα.

Πέντε καλοί αυτοκράτορες από τη Ρώμη

Μία από αυτές περιλάμβανε το δικό της παιδί (την Πριγκίπισσα Βικτώρια, η οποία ήταν η νέα σύντροφος του Γερμανού Αυτοκράτορα). Οι μόνοι μήνες που οι μονάρχες του Ηνωμένου Βασιλείου κράτησαν το νεότερο όνομα από Αυτοκράτορας σε μια εξαιρετική δυναστική ακολουθία ήταν όταν η ονομασία Αυτοκράτειρα από την Ινδία δημιουργήθηκε για να υποδεχθεί τον Βασιλιά Βικτώρια. Αφορούσε το νέο διαζύγιο της Αικατερίνης από την Αραγονία και την Αγγλική Μεταρρύθμιση, οπότε μπορείτε να τονίσετε ότι η Αγγλία δεν ενέκρινε ποτέ τις νέες σχεδόν μωβ αξιώσεις του παπισμού της. Η Αυτοκράτειρα Ματθίλδη (1102–1167) είναι η μόνη Αγγλίδα μονάρχης γνωστή ως "αυτοκράτειρα" ή "αυτοκράτειρα", αλλά πήρε το γυναικείο όνομα λόγω του γυναικείου γάμου με τον Ερρίκο Ε΄, Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Δεν υπήρχε καμία ομοιόμορφη ονομασία για τη βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου πριν από το 1066 και οι μονάρχες επέλεγαν να ονομάζονται "αυτοκράτειρα" όσο πιο ευτυχισμένοι ήθελαν.

• Aulus Vitellius, Ιούλιος–Δεκέμβριος 69 Le – Ένας ακόμη αυτοκράτορας με σύντομη θητεία στις Εποχές των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων.
• Ο τύπος τελικά κατάφερε να αντιμετωπίσει 70.000 ανθρώπους από το να αντιμετωπίσει τον Λικίνιο, ωστόσο, ηττήθηκε στη μάχη έξω από τον Τζιράλλουμ, αναγκάζοντάς τον να τραπεί σε φυγή.
• Ήταν νεότερος ξάδερφος του αυτοκράτορα Τίτου και επίσης γιος του αυτοκράτορα Βεσπασιανού.

Οι μόνοι προκολομβιανοί ηγεμόνες της Νότιας Αμερικής που δεν ονομάστηκαν αυτοκράτορες ήταν οι νέοι Σάπα Ίνκας του Βασιλείου των Ίνκας (1438–1533). Παρά την ισχύουσα ισότητα, η Τενοτστιτλάν αργότερα ανέλαβε έναν εξαιρετικό de facto κυρίαρχο ρόλο στην Αυτοκρατορία, σε σημείο που οι αυτοκράτορες του Τλακοπάν και του Τεξκόκο να αποδεχτούν την ενεργό κυριαρχία της Τενοτστιτλάν. Το Τλατοάνι είναι μια κοινή λέξη-κλειδί στα Νάουατλ για τον "ομιλητή". Ωστόσο, οι αγγλικοί μεταφραστές χρησιμοποιούν τη λέξη "βασιλιάς" για τη μετάφρασή τους, αποδίδοντας έτσι το huey tlatoani ως τον ανώτερο βασιλιά ή αυτοκράτορα. Οι μόνοι προκολομβιανοί ηγεμόνες των Ηνωμένων Πολιτειών που ονομάζονταν συνήθως αυτοκράτορες ήταν ο νέος Huey Tlatoani της πόλης του Μεξικού - από το Τενοτστιτλάν, το Τλακοπάν και το Τεξκόκο, και ως εκ τούτου με τους συμμάχους και τους υποτελείς τους ονομάστηκαν η νέα Αυτοκρατορία των Αζτέκων (1375–1521). Και οι δύο ηττήθηκαν υπό τη βασιλεία του Βασιλιά Καρόλου Β΄ της Ισπανίας, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα αυτοκράτορας εκλεκτός του Αγίου Ρωμαϊκού Βασιλείου στην περιοχή των Αζτέκων και αυτοκράτορας στην περιοχή των Ίνκας. Ο νέος «ελληνικός» ρόλος στο σερβικό μωβ όνομα υποδηλώνει τόσο κώδικα όσο και ελληνικό σύστημα, καθώς και την προέλευση της μωβ παράδοσης στους Ρωμαίους.

Η καθαυτή Αυστρία (αντί για την πρωτοποριακή των γενών των Αψβούργων) αποτελούσε μέρος του Αρχιδουκάτου της Αυστρίας από το δέκατο πέμπτο αιώνα, και περισσότερες από τις περισσότερες άλλες περιοχές της Αυτοκρατορίας είχαν τους δικούς τους θεσμούς και την εδαφική τους κληρονομιά. Όταν ο Φραγκίσκος απέκτησε τη νέα ταυτότητα το 1804, οι νέες γαίες των Αψβούργων ονομάστηκαν το νέο Kaisertum Österreich. Ήταν «ο νέος εγγονός των Καισάρων», ο άνθρωπος παρέμεινε ο νέος προστάτης του Ιερού Παρεκκλησίου. Σύμφωνα με τον ιστορικό Φρίντριχ Χιρ, ο νέος Αυστριακός αυτοκράτορας των Αψβούργων παρέμεινε μια «auctoritas» διαφορετικού τύπου. Αντιμέτωπος με τις επιθέσεις του Ναπολέοντα, ο Φραγκίσκος φοβόταν για τα επόμενα χρόνια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Είναι πραγματικά θυμωμένη με τους Ρωμαίους, τους νέους Αιγύπτιους, τους νέους Βίκινγκς, την ιστορία των μυστικιστικών θρησκειών και τα μυστικά και ενθουσιάζεται με τα νεότερα αρχαιολογικά ευρήματα. Ενώ αυτό φαίνεται από την επέκταση του βασιλείου σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, οι ιστορικοί το χρησιμοποιούν ουσιαστικά για να σηματοδοτήσουν τη νέα αλλαγή από την αρχαιότητα στη νέα Γοτθική Εποχή. Από τότε ο άνθρωπος συνέχισε να διεκδικεί την κυριαρχία της Δύσης μέχρι τη δολοφονία του το 480, κάτι που τεχνικά θα μπορούσε να τον καταστήσει τον τελευταίο Ρωμαίο αυτοκράτορα της Δύσης. Μετά από λίγες μέρες, ο νέος στρατιωτικός άρχοντας, Ορέστης, επιτέθηκε στον Ιούλιο Νέπωτα και οδήγησε την Ιταλία και τη Δαλματία με τον ανατολικό στρατό του.